Geplukt - Jacques Berkers

Als je Jacques Berkers (62) ergens tegenkomt, is de kans groot dat hij op een fiets zit. De sportieveling uit Koningslust is namelijk trotse eigenaar van een aantal rijwielen uit de jaren 50 en 60 en fietst er regelmatig mee rond. Verder is Jacques veel bezig met zijn werk, tafeltennissen en zijn inmiddels grote gezin. Deze week wordt hij geplukt.

Er kan veel over Jacques gezegd worden, maar niet dat hij een 'jobhopper' is. Liefst 38 jaar werkt hij al bij printerfabrikant Océ in Venlo. Daar kwam Jacques terecht na zijn studie werktuigbouwkunde op de hts in Venlo. "Inmiddels heb ik alweer 18 jaar de functie van teamleider op de proto-afdeling. We maken de prototypes voor de onderzoeksafdeling. In principe ben ik elke dag bezig met producten of onderdelen die nog niet in de markt zijn." Het werk bevalt hem na al die jaren nog steeds uitstekend. "Het is een leuke baan en een prima werkgever."

Al van begin af aan springt Jacques vrijwel iedere dag op de fiets om naar zijn werk te gaan en voor die tijd ging hij ook al met de fiets naar school. "Ik fiets eigenlijk al mijn hele leven naar Venlo." Het fietsen beviel zo goed dat hij 25 jaar lid was van wielertoerclub TC Everlo in Panningen. Maar er waren meer sporten die Jacques bevielen. Zo was hij lid van de Recreatieve Schaatsvereniging Noord-Limburg en trok hij iedere week naar de ijsbaan in het Duitse Grefrath om zijn rondjes te maken. "Dat vond ik heerlijk, totdat ik last kreeg van mijn rug van het bukken. Toen was het niet meer te doen."

Tot zijn 31e was Jacques ook nog actief bij de voetbalverenigingen van Koningslust en, gedurende de acht jaar dat hij in Helden woonde, ook nog een periode bij VV Helden. "Daar ben ik mee gestopt toen mijn vrouw Miep en ik kinderen kregen. Met een groot gezin was het niet meer te verantwoorden om zo vaak weg te zijn." Miep en Jacques kregen drie zoons en een dochter. Later ging Jacques nog volleyen bij een recreatief team in Koningslust, maar die ploeg ging ter ziele. Tegenwoordig tafeltennist Jacques nog bij TTV Koningslust, eveneens op recreatieve basis.

Die passie voor historische rijwielen ontstond toen Miep ziek werd en later, in 2014, overleed. "Om mijn zinnen te verzetten in die heftige tijd, stortte ik me op oude fietsen", vertelt hij. "Mijn interesse in historische fietsen was al eerder gewekt, omdat ik van de moderne racefietsen last kreeg van de rug. Bij die oude exemplaren zit je wat meer rechtop. Dat is minder pijnlijk." Jacques kocht in die tijd online een zadel van een oude Gazelle, maar kreeg er een frame met trappers bij. "Voor de rest zat er niets aan. Ik heb de historie van de fiets opgeduikeld en hem helemaal opnieuw opgebouwd. Toen is het begonnen."

Zo'n tien jaar is Jacques bezig met zijn fietsenhobby. Hij heeft er inmiddels al een aantal thuis staan uit de jaren 50 en 60 die hij zelf opknapte. "Ik doe ook regelmatig mee met toertochten waarbij iedereen op historische fietsen en in oude kleren rondrijdt. Die zijn altijd heel gezellig. Dan ben je met allemaal verzamelaars samen. Je deelt een passie. We zijn ook wel eens met vrienden naar het buitenland gegaan om daar op historische fietsen tochten te maken. Dat soort dingen vind ik prachtig." De fietsen mogen dan oud zijn, ze moeten het nog wel doen. "Ze zijn niet alleen om te showen. Ik wil er nog wel mee kunnen fietsen."

Dat doet hij dan ook regelmatig. Ook met zijn vriendin Monique, waarmee hij al enige tijd samenwoont. De twee zijn al een tijdje samen. "Op vrije dagen trappen we gezellig ergens heen. Soms ook naar een één van de kinderen." Gezamenlijk hebben de twee namelijk een groot gezin. "Ik heb vier kinderen en Monique heeft er vijf. Nogal een gezelschap dus. Als ze er allemaal zijn, inclusief de kleinkinderen, hebben we de hele tuin vol. Dat zijn heel gezellige momenten, heerlijk vind ik dat."