Vechten tegen windmolens tot Raad van State

Tot bij de Raad van State verzetten Camping Frerichsoord, de eigenaar van recreatiecentrum ‘Forellenvijvers De Peelvisser Meijel’, een varkenshouderij, en omwonenden zich tegen de komst van Windpark Egchelse Heide BV.

Het College van B&W van Peel en Maas verleende tegen de zin van omwonenden een omgevingsvergunning voor de bouw van vijf windturbines in de buurt van de Haambergweg in Peel en Maas. De zitting bij de Raad van State in Den Haag vond begin deze maand plaats. “Ze hebben er ruim de tijd voor genomen”, vertelt Ton Harbers, een van de omwonenden die bij de rechtszaak in Den Haag aanwezig was. “We hebben er tweeënhalf uur gezeten en ieder kon z’n zegje doen.”
De windturbines mogen maximaal 210 meter hoog worden. Bezwaarmakers vrezen aantasting van hun woongenot of zijn bang dat hun bedrijfsvoering door de komst van de windmolens zal worden beperkt. De rechtbank Limburg verklaarde hun eerdere beroepen in februari 2019 ongegrond. Toch menen bezwaarmakers kans te maken.

Beleidsvrijheid
Het belangrijkste bezwaar is dat de gemeente zich niet houdt aan de beleidsregels die het College van B&W zelf heeft opgesteld, naar aanleiding van wat in de gemeenteraad is besloten, legt Harbers uit. “Als plannen niet aan die regels voldoen, moeten ze afgewezen worden. Maar de gemeente past gewoon de regels aan. Dat noemen ze dan ‘beleidsvrijheid’.”
De beleidsregels zijn gebaseerd op een landschapsadvies uit 2017 dat de gemeentes Peel en Maas, Weert, Nederweert en Leudal met de provincie hebben opgesteld. Daarin stond dat de onderlinge afstand tussen twee windmolenparken drie tot vier kilometer moet zijn.
De gemeente heeft dit vervolgens aangescherpt door in de eigen beleidsregels een onderlinge afstand van vier kilometer op te nemen. Door nu toch een omgevingsvergunning te verlenen, gaat de gemeente volledig voorbij aan de eigen regels en de afspraken met de gemeenteraad, vertelt Harbers. “Ik vind dit een minachting van de burgers.”

Obligatielening
Egchelse Heide manifesteert zich juist als lokaal project met als doel een forse bijdrage te leveren aan het energieneutraal maken van de gemeente Peel en Maas. De vijf windturbines gaan samen bijna 90 procent van de particuliere stroombehoefte in Peel en Maas leveren.
Peel Energie, de energiecoöperatie achter de ontwikkeling van het park, wil juist dat de omgeving meedoet en meeprofiteert van het project. Dat kan door lid te worden van de energiecoöperatie en te zijner tijd met een obligatielening. Het windpark gaat voor inwoners van Peel en Maas een obligatielening van 2,5 miljoen euro uit tegen een rente van 5 procent uitgeven.

Stilstandvoorziening
In de omgeving is echter niet iedereen enthousiast. Harbers zegt ook persoonlijk hinder te verwachten van slagschaduw. Bij te veel slagschaduw, geldt een stilstand voorziening. Om te bepalen wanneer het ‘te veel’ is, worden berekeningen gehanteerd die Harbers arbitrair noemt. “Maar los daarvan blijft het bij de gemeente stil wanneer je vraagt of hierop gehandhaafd wordt.” De gemeente blijft erbij dat het verlenen van de omgevingsvergunning binnen het beleid past. Een woordvoerder zegt niet veel commentaar te willen leveren en liever de uitspraak van de Raad van State af te wachten. Uitspraak van de Raad van State volgt eind dit jaar of begin volgend jaar.

Tekst: Marc van der Sterren