Geplukt- Jan van Lier

Hij voelt zich het beste thuis aan de bestuurderstafel. Het is dan ook niet voor niets dat hij verschillende bestuursfuncties vervult. Daarnaast is hij sportief, hij tennist en volleyt onder andere, en gaat er graag met echtgenote Nel op uit of dat nu voor een autotochtje in de regio is, een flinke wandeling of een reis naar Canada. Deze week wordt Jan van Lier (69) uit Panningen geplukt.

Jan tennist bij L.T.C in Maasbree (waar hij ook voorzitter van is), badmintont in hetzelfde dorp, volleyt in Beringe, zit in het bestuur van Stichting Thyas: kortom Jan is niet vaak thuis op de bank te vinden. “Ook mijn vrouw Nel heeft een druk leven, zo past ze onder andere op onze kleinkinderen. Woensdag is eigenlijk de enige dag waarop we allebei vrij hebben”, lacht hij. Jan geeft aan zich thuis te voelen aan de bestuurderstafel. “Ik ben een echte regelaar.” Maar, geeft hij toe, hij is atechnisch. “Ik heb in dit huis geen enkele schroef in de muur geboord. Sterker nog, ik heb niet eens een boormachine.”

Special Award
Hij groeide op aan de Ringovenstraat in Panningen. Tegenover hen woonde een oom en tante en hij kan zich nog goed herinneren dat daar een keer brand uitbrak. “Ik moet een jaar of 6 zijn geweest. Ik zat op de wc en ik hoorde mijn moeder roepen: ‘Jan, er is brand bij tante An.’” Jan is de oudste zoon in een gezin van tien kinderen, hij heeft nog één oudere zus. Met jongste zus Nicole scheelt hij bijna 25 jaar. “Mijn moeder heeft op haar 49e nog een nakomertje gekregen, ons Nicole. Zij werd geboren met het syndroom van Down.” Nicole schildert graag en Jan vertelt vol trots hoe zij een tijdje geleden een Special Award won voor haar werk. “We waren met enkele broers en zussen en aanhang aanwezig bij de uitreiking in Utrecht. Het was mooi om daar bij te zijn. Na het overlijden van pap en mam heeft Nicole haar plaats gevonden op Laatberghof in Panningen.” Jan vervult ook nog de rol van bewindvoerder . Jans vader werkte bij de staatsmijn Emma in Zuid-Limburg en ging daarvoor elke morgen vroeg van huis. “Ik heb veel respect voor hem. Hij praatte niet graag over zijn werk in de mijn, maar het verdiende nu eenmaal goed. Hij was een man van weinig woorden, maar hij werkte keihard. Hij is 89 geworden en onze moeder 94.”

Uitstapje
Na de lagere school ging Jan naar het toenmalige Thomascollege in Venlo. Na zijn diensttijd ging Jan aan de slag op een assurantiekantoor. “Ik heb in mijn hele werkzame leven maar op twee plekken gewerkt. Eerst tien jaar bij assurantiekantoor Bouten en daarna kwam ik in dienst van de Rabobank.” Daar vervulde hij diverse functies, waaronder manager bedrijven, directeur van de locatie in Maasbree en manager particulieren in Swalmen. Hij maakte veel fusies mee tussen de verschillende locaties in de regio en werkte daardoor onder andere ook in Roermond en Echt. “Ik heb een geweldige periode gehad bij de bank en ik heb nog steeds contact met oud-collega’s. Zo is er een vereniging van oud-directeuren, waarvan ik secretaris ben. Zo’n drie keer per jaar maken we een uitstapje en ook andere collega’s zie ik nog regelmatig.”

Familie

Jan trouwde in 1972 met Nel en samen kregen ze twee dochters, die weer voor vijf kleinkinderen hebben gezorgd. “Toen de kinderen nog klein waren was ik elke avond weg, voor studie of voor training. Ik kan wel zeggen dat Nel hen voor 80 procent heeft opgevoed. Ze werkte daarnaast in een gezin met drie kinderen. Die waren echt stapelgek op haar en nog steeds zien we elkaar op verjaardagen en zo. “Nu past ze twee dagen in de week op de kinderen van één van onze dochters. Ze kan heel goed met jeugd omgaan.” Hoewel ze beiden een druk sociaal leven hebben, gaan Jan en Nel er ook graag met z’n tweeën op uit. Zo liepen ze al samen zes keer de vierdaagse van Nijmegen. “We vinden het leuk om met de auto een tocht in de regio te maken, nieuwe plekken te ontdekken. Ook gaan we al heel wat jaren samen met een zus van me en haar partner drie keer per jaar op vakantie.” Een andere zus van Jan woont in Canada en ook daar zijn Nel en hij al regelmatig geweest. “Een van de mooiste reizen die we gemaakt hebben is toen we in het westen hebben rondgetrokken.” Familie betekent veel voor Jan. Omdat hij op 21 december jarig is, viert hij op kerstavond zijn verjaardag met zijn broers en zussen. Zijn 70e verjaardag viert hij dit jaar samen met zijn gezin in een vakantiepark.

Samenwerking
In zijn functie als voorzitter van de tennisclub in Maasbree zit hij regelmatig met bestuurders van andere buitensportverenigingen om de tafel. Onderwerp van gesprek is dan ook vaak samenwerking tussen clubs. Een heikel punt, erkent Van Lier. “Er komt veel emotie kijken als het gaat om samenwerking of fusies tussen verenigingen. We moeten ons echter ook realiseren dat we niet in alle kernen van Peel en Maas alle voorzieningen kunnen behouden en dat het niet verkeerd is om over de oude gemeentegrenzen heen te kijken. Ook het steeds moeilijker vinden van bestuursleden maar ook vrijwilligers baart grote zorgen. We zullen dingen samen moeten gaan doen.”

Tekst en beeld: Marieke Vullings