11 vragen aan prins Dave I (Panningen)

Wie ben je?
Dave Litjens (d’n Dave). Ik ben 41 jaar, getrouwd met Sanne Litjens-Krekels. Samen hebben we vier kinderen: Jason (9), Jenna (7), Jazz (3) en Joy (2).

Waar werk je?
Ik werk al bijna achttien jaar in de penitentiaire inrichting (gevangenis) in Roermond. Daarnaast werk ik sinds augustus enkele uren bij supermarkt Jumbo in Panningen als bezorger.

Hoe was het om tot prins te worden gekozen?
Dat was geweldig. Ik heb als klein 'menke' altijd tegen mijn moeder gezegd dat ik ooit prins van De Kuus wilde worden. En ik ben altijd vol blijven houden tegen iedereen dat ze mij ooit een keer zouden komen vragen. Maar toen het eindelijk zover was, stond ik wel een beetje met de mond vol tanden. Maar uiteindelijk is die droom dus toch uitgekomen.

Wat maakt jou als prins uniek?
Dat houd ik nog eventjes voor mijzelf. Daar komt iedereen vanzelf achter met de 'vastelaovend'. Sommige dingen moet je nog even geheim houden.

Wat is jouw vastelaovestraditie?
De laatste jaren is het een traditie geworden op vastelaoveszondag met zijn allen naar de kindermiddag in 'Kepèl' te gaan. En tegen de tijd dat de kinderen het beu zijn, gaan we met zijn allen iets eten bij ons thuis.

Wat is je mooiste herinnering aan de ‘vastelaovend’?
Poeh, dat is een lastige. Er zijn zoveel mooie herinneringen. Als ik iets recenter terugdenk, dan denk ik aan drie jaar geleden op de eerste editie van de Bonte Boete Belaeving (BBB) in Panningen. Met alle, toen nog drie, kinderen naar de BBB. De twee oudsten renden rond en hadden de tijd van hun leven. De kleinste was toen zo'n twee maanden oud en die heeft de hele dag op mijn vrouw haar buik in zo'n draagzak gehangen. Ik mocht tegen iedereen vertellen dat we in verwachting waren van onze jongste. Een geweldige dag!

Waar kun je deze ‘vastelaovend’ echt niet zonder?
Sowieso zonder mijn vrouw Sanne die in alles achter mij staat. Maar ik kan ook niet zonder Jason, Jenna, Jazz en Joy, mijn adjudant René en alle andere leden van de Kuus. Anders ga ik misschien te hard los. Maar ook mijn vrienden die er hopelijk ook vaak bij zijn, de familie en schoonfamilie en in het bijzonder mijn moeder en schoonmoeder. Want zij zullen wat vaker op de kleinste twee passen met deze dagen. Uiteraard kan ik ook niet zonder genoeg bier, af en toe een Desperados tussendoor, en heel veel plezier.

Welk liedje hoort bij jouw ‘vastelaovend’?
Hier moet ik zeggen: alle nummers van De Breurkes, waar mijn adjudant René er één van is. Maar ook, en dat is al van kleins af aan, het liedje 'Prins, dèt wil ich waere' van de Postbuhle. 'Nao 't Zuuje' van Lex Uiting hoort er ook bij; zeker sinds dit jaar. Ik werd op een donderdagavond gevraagd en de dag erna moest ik om 06.30 uur beginnen. Ik stapte even voor 06.000 uur in de auto, zette de radio aan en hoorde dit nummer. Als dat geen toeval is geweest...

Hoe ben je op jouw spreuk/motto gekomen?
Aangezien iedereen mij 'd'n Dave' noemt, wilde ik daar iets mee doen. Die laatste zin had ik dan ook zó klaar. Maar ik was aan het zoeken naar iets dat daar op rijmde om de eerste zin mee af te sluiten. Op een gegeven moment schoot mij de 'wave' door mijn hoofd. Aangezien ik ook een voetballiefhebber ben, dacht ik: dat is hem! De rest was toen niet zo moeilijk meer.

Wat is jouw ultieme gerecht tijdens de ‘vastelaovend’?
'Sonnigse soep met bulkes in tomatesaus' of kip boursin op een 'brudje' van Bakkerij Jacobs, gemak door 'os mam'. Heerlijk. Al moet ik zeggen dat Sanne het de laatste jaren goed af heeft gekeken, want die maakt het ook verdomd lekker klaar. Op Aswoensdag laat ik de 'hieringslaaj' zeker niet liggen. Die mag overigens ook gewoon van de Jumbo zijn.

Wanneer is de ‘vastelaovend’ voor jou écht afgelopen?
Dat zal al een beetje op de dinsdagavond zijn, verwacht ik. Maar echt afgelopen is het pas op Aswoensdag als we lekker met zijn alleen nog even napraten onder het genot van een glaasje bier en genieten van een 'viske' met natuurlijk 'hieringslaaj'.