Geplukt Mariet van Knippenberg Kessel

Tot net voor haar vijftigste leefde Mariet van Knippenberg (66) zoals ze dacht dat anderen wilden dat ze zou leven. Toen het besef kwam dat ze daar niet gelukkig van werd, scheidde ze van haar man, leerde ze mensen van over de hele wereld kennen via internet en vertrok uiteindelijk naar de VS om daar te gaan wonen. In april dit jaar keerde ze terug om van haar pensioen te genieten in haar eigen Kessel. Deze week wordt Mariet geplukt.

"Ik ben altijd heel erg verbonden gebleven aan Kessel", vertelt Mariet. "Ik heb sinds 1975 niet meer in het dorp gewoond, maar het dorp is nooit uit mijn hart gegaan." Sinds april is Mariet weer terug in het dorp waar ze geboren werd, 45 jaar nadat ze vertrok. Ze hield altijd de connectie met Kessel, zelfs toen ze in de Verenigde Staten woonde. "Veel van mijn familie woont hier nog. Ik ben zelfs verbaasd hoeveel mensen me herkennen als ik in de supermarkt kom."

Dat komt ook doordat ze aan de basis stond van de Facebookpagina Herinneringen aan Kessel, hoe het was en is. "Ik had op een gegeven moment wat tijd over tijdens mijn tijd in Amerika en toen heb ik de pagina opgezet. Ik hou ook echt van geschiedenis en dan met name die van Kessel. Ik heb verschillende boeken over de historie van het dorp. Ik vind het heel leuk om te zien dat veel andere mensen het ook mooi vinden om beelden en verhalen van vroeger terug te zien. Zo kon ik vanuit de andere kant van de wereld toch nog iets betekenen voor de Kesselse mensen."

In de rij lopen
Maar hoe belandde ze eigenlijk in de Verenigde Staten? Eigenlijk omdat ze zichzelf was. In de periode daar voor was ze dat nooit geweest, vertelt Mariet. "Zeker in die periode moesten vrouwen in de rij lopen. Samen met mijn toenmalige man woonde ik in Panningen. We kregen twee zoons en ik werkte in die tijd onder meer bij de Edah, de Boerenbond en OfficeDepot. We hadden het niet slecht, maar ik had het gevoel dat mensen me meer zagen als de vrouw of de moeder van, niet als Mariet."

Dat wilde ze niet meer. Ze besloot te scheiden van haar man en zichzelf te zoeken. "Ik ben helemaal alleen naar onder meer Engeland, Canada en de VS gereisd." Ook breidde ze het contact dat ze had met de Amerikaanse Martin uit. Die leerde ze kennen in een periode dat ze veel in chatrooms doorbracht om zo nieuwe, buitenlandse mensen te leren kennen. "Het klikte tussen ons. We hadden dezelfde interesses en in 2006 vroeg hij of ik hem op wilde komen zoeken."

Verenigde Staten
Mariet ging inderdaad op bezoek. Het contact tussen Martin en Mariet was geweldig en toen Mariet in 2007 voor de tweede keer landde in Jacksonville stond Martin met een ring klaar op het vliegveld. "We zijn binnen veertien dagen getrouwd." Nog een jaar later maakte ze de keuze om naar de VS te verhuizen. "Ik wist: als ik dit niet doe, heb ik er straks eeuwige spijt van." Er waren mensen in Kessel die haar voor gek verklaarde. "Ik liet mijn kinderen en mijn moeder, die toen nog leefde, achter. Dat was moeilijk, maar dit was iets dat ik echt wilde. Ik ben van mezelf wel rebels, maar dat had ik nog nooit laten zien. Mensen zeiden: 'Mariet, ik herken je niet meer'. Maar dan zei ik: 'Dit is juist de echte Mariet.'"

Eenmaal in Amerika was het lastig om een baan te vinden, maar het lukte bij AT&T, een telecommunicatieconcern. Daar ging ze werken als telefoniste voor technische hulp. "Dus als het internet bij iemand niet werkte, kregen ze mij aan de lijn." Het waren financieel zware tijden, maar met haar man en diens drie kinderen was Mariet gelukkig in het land. De ex van Martin, Kelly, werd zelfs haar beste vriendin. "Ik ging iedere maand een weekendje naar haar toe en dan konden we over alles praten."

Het leven veranderde toen Martin in 2013 kanker kreeg en twee jaar later overleed. "Ik heb naast mijn 40-urige baan altijd voor hem gezorgd. Het was een zware klap. Het was de liefde van mijn leven." Mariet wist niet precies wat ze moest doen zonder haar man, totdat ze via een vriend een keer bij een band ging kijken. "Die speelden classic rock, het genre waar ik al sinds mijn jonge jaren enorm fan van ben. Ik ben één keer gaan kijken en daarna heb ik nooit meer een optreden gemist."

De terugkeer
Toen haar pensioen in zicht kwam, besloot Mariet dat het tijd werd om terug te keren naar Kessel. "In Nederland is alles wat beter geregeld. Als ik ooit iets krijg, dan ben ik liever hier dan in de VS. En mijn familie woont hier. Mijn oudste zoon Rob woont in Helden met zijn vrouw en twee dochters. Mijn jongste zoon Frank woont in Bulgarije met zijn Belgische vrouw en zoontje. Dat is nog een stuk reizen, maar het is dichterbij dan vanuit Amerika. En ook mijn broers en zus wonen in de buurt." In april keerde ze definitief terug naar haar geboortedorp.

In Nederland werd ze meteen opgemerkt. Ze figureerde in een documentaire over hoe zwaar het coronavirus toesloeg in Kessel, deed interviews met verschillende kranten en werd gebeld door Omroep P&M. "Voordat ik ging, heb ik jarenlang twee programma's gehad op de radio. Eentje met klassieke rockmuziek en eentje over poëzie. Dat laatste is sowieso één van mijn hobby's. Ik hou heel erg van lezen, maar ook van het schrijven van gedichten. Ik heb al twee bundels uitgebracht. Eentje in het Engels en eentje in het Nederlands."

Kessel dient dan vaak als inspiratiebron voor de gedichten die Mariet schrijft. "Het dorp blijft speciaal voor me. Ik ben op mijn plek hier, ik ben weer lekker thuis. Want thuis is Kessel altijd gebleven."

Tekst en beeld: Rob Dieleman