Geplukt Riet Steutel Egchel

Riet Steutel (77) uit Egchel mag dan niet in deze regio geboren zijn, ze kent er inmiddels vele mensen. Ze kwam vanuit Aarle-Rixtel naar Panningen en verhuisde in 1976 naar Egchel. Riet vindt contact met mensen heel belangrijk en daarom deed ze veel (vrijwilligers)werk en is ze veelvuldig actief op de Facebookgroep van Egchel. Deze week wordt Riet geplukt.

Riet komt uit Aarle-Rixtel en werd geboren in 1942. Een tijdperk en plek waar het katholicisme diep in de samenleving was geworteld. Dat is één van de redenen waarom er zoveel engelenbeelden in en rondom haar huis in Egchel te vinden zijn, vertelt ze. "Ik heb iets met engelen. Misschien door mijn jeugd. Toen zag je die nog veel meer. Engelen geven me nu nog steeds een fijn gevoel zonder dat ik precies weet waarom. Vandaar mijn verzameling."

In haar jeugd was Riet vooral gericht op Helmond. Vanuit Aarle-Rixtel is de stad met de fiets goed te bereiken. Ze ging er naar school en later ging ze in Helmond werken, op de verkoopafdeling van een grossierderij in levensmiddelen en een kruidenierswinkel. Zo leerde ze hoe het is om als buitenstaander zich toch thuis te voelen in een andere omgeving. "Ik had al veel vriendinnen in Helmond door school en door het werk kwamen daar steeds meer mensen bij." Eén daarvan was Hein Steutel.

Buitenstaanders op Bernhardstraat
Riet werd verliefd op Hein en toen die een baan kon krijgen bij kunststof- en metaalfabriek Kumefa in Panningen, trouwden de twee en vertrokken ze naar het onbekende Limburg. Het echtpaar kwam terecht op de Bernhardstraat. "Daar woonden veel mensen die in de fabrieken op het industrieterrein werkten. Ook Brabanders. Het was fijn dat het allemaal buitenstaanders waren. Dat gaf een klik."

Riet en Hein wilden echter graag zo snel mogelijk integreren in de Panningse samenleving, dus ging Riet bij verenigingen zoals de gymnastiekclub. "Op een feestavond met aanhang hadden Hein en ik een gezellige avond met mensen uit Panningen. Ik vroeg of ze niet een keer langs wilden komen bij ons op de Bernhardstraat. 'Daar komen wij niet', werd gezegd. Dat was de weg voor de buitenstaanders, niet voor Panningnaren."

Peuterspeelzaal
Toch ging het na verloop van tijd allemaal gemoedelijker. Zeker toen Riet en Hein kinderen kregen, werd het integreren makkelijker. Riet stond namelijk aan de basis van de peuterspeelzaal die werd opgericht. "Daar heb ik in zo'n zes jaar tijd heel veel mensen leren kennen. Een hele leuke tijd." Riet is sowieso nooit van het thuis zitten geweest. Ze heeft altijd gewerkt. "Zo ben ik ook 25 jaar secretaresse geweest van de middenstand in Panningen. Een onvergetelijke tijd."

Daarna stond ze ook nog als verkoper in twee damesmodezaken, een zaak in kunstnijverheid, was ze medewerker bij het VVV-kantoor in Panningen en ze belandde als horecamedewerker bij theater De Maaspoort in Venlo. "Daar heb ik 12,5 jaar gewerkt." Later was ze nog gastvrouw bij theater DOK6 in Panningen. Allemaal banen waarbij ze met mensen bezig was. "Dat contact vond en vind ik heel erg leuk. Ik werk graag met andere mensen. Zeker bij de theaters was dat leuk. Mensen gaan op stap, hebben goede zin. Dat is leuk werken."

Egchel
Tussendoor was ze samen met Hein en de drie kinderen, Twan, Linda en Bart, verhuisd naar Egchel. "Vooral voor Hein. Die wilde een grotere tuin. Dat kon in Egchel." Met de gang naar een nieuw dorp, betekende het ook dat Riet weer haar plekje in de samenleving moest zoeken. Achteraf bekijkend, is dat haar goed gelukt, zo vindt ze. "Ik heb altijd heel goed contact gehad met de buren. Ik heb ook allerlei vrijwilligerswerk gedaan hier, dat zal ook meegeholpen hebben met het integreren."

Zo was Riet actief als voorleesmoeder op basisschool De Kemp, hielp ze mee bij kindervakantiewerk Egchel, deed ze verschillende dingetjes bij gemeenschapshuis 't Erf en ze was actief in de liturgiegroep van de kerk. "Dat katholieke zit er toch in." De liturgiegroep bereidde de mis voor en las voor in de kerk. Wat haar echter vooral is bijgebleven, zijn de inspirerende personen. "Pastoor Kees Konings bijvoorbeeld. Die had op zijn eigen wijze super contact met zijn parochianen en hij stond open voor nieuwigheden in de kerk." Ook pastoor Giel Peeters was een geweldige man, aldus Riet. "Die stond echt tussen de mensen in."

Brommers sleutelen
In het gezinsleven kreeg Riet in 2005 een harde klap te verwerken. Man Hein overleed op 63-jarige leeftijd. "Dat heeft me veel pijn gedaan", vertelt ze. De kinderen zijn inmiddels al een tijdje het huis uit, maar toch hoeft Riet vaak niet alleen thuis te zitten. "Ik heb alweer een paar jaar een vriend uit Venlo die ik regelmatig zie. En ik pas regelmatig op op Flip van onze Bart." Ook de andere vier kleinkinderen weten hun weg naar oma wel te vinden. "Ze komen regelmatig hierheen om te sleutelen aan hun brommers en auto's of ze komen hier 'chillen'. Heel gezellig. En het zijn oma's klusjesmannen."

Als sport zat ze jarenlang bij een 50plus-wandelclub en ze zwom regelmatig, allemaal in gezelschap. Ook op Facebook zoekt Riet nog de mensen op. Op de Facebookpagina van Egchel zet ze (vrijwel) iedere dag een weerspreuk. "Die heb ik uit een oude weer-almanak. Vaak doe ik er nog een eigen aanvulling bij. Ik krijg er leuke reacties op." Dat contact met mensen is heel belangrijk voor Riet. "Er is niks leuker dan gezellig keuvelen en lachen. Dat doe ik graag."

Tekst en beeld: Rob Dieleman