Geplukt Cris Hinssen Maasbree

Cris Hinssen (58) leeft ieder jaar met volle teugen naar de 'vastelaovend' toe. De in Venlo opgegroeide Cris verhuisde vanwege de rust in 1983 naar Maasbree, het geboortedorp van zijn vrouw, maar werd wel prins van een Venlose carnavalsvereniging. Inmiddels zijn zijn dagen gevuld met (vrijwilligers)werk en met het eerste kleinkind op komst belooft het de komende tijd niet rustiger te worden. Deze week wordt Cris geplukt.

Het was een fantastisch jaar voor Cris toen hij in 2002 werd uitgeroepen tot prins van carnavalsvereniging Boëte De Paort (BDP), een Venlose vereniging die prinsen van buiten de stad uitroept. "Ik maakte al foto's en filmpjes voor hen, maar het prins zijn was iets heel anders. Geweldig was het. We woonden in Maasbree, dus het dorp had dat jaar eigenlijk twee prinsen. Gelukkig vond prins Ralf van D'n Hab het ook hartstikke leuk en hebben we er samen een geweldig jaar van gemaakt."

Cris was daarna elf jaar voorzitter van de Ald-prinsen van BDP, secretaris bij de vereniging en hij deed allerlei pr-werk. Toen hij het 2008 genoeg vond en afscheid nam, zag de Bond van Carnavalsverenigingen in Limburg (BCL) haar kans schoon. Cris werd benaderd voor een bestuursfunctie. "Voor ik het wist was ik er secretaris." Het bleek een flinke taak. "In het seizoen was ik er drie uur per dag, zeven dagen per week mee bezig. Vragen beantwoorden van aangesloten verenigingen, zaken organiseren, binnenkomende stukken, alles loopt via de secretaris. Er valt heel wat te communiceren."

Jubilarissen onderscheiden
Vorig jaar besloot Cris een stapje terug te doen. "Ik ben wel nog tweede secretaris en ik ben verantwoordelijk voor de jubilarissen. Dat betekent dat ik de hele provincie doorkruis om onderscheidingen op te spelden bij jubilarissen. Er zijn mensen bij die sinds het begin van een vereniging lid zijn. Dat vind ik mooi om te zien. Die betrokkenheid." Cris krijgt veel terug voor zijn werkzaamheden. "Waardering van de leden, maar ik vind het ook gewoon heel leuk om verenigingen te helpen met zaken faciliteren en te regelen. Zorgen dat verenigingen zo goed mogelijk geholpen worden. Als de 'vastelaovend' maar blijft bestaan."

Want daar is het Cris uiteindelijk om te doen: de 'vastelaovend'. "Het is zoiets moois wat we hier hebben. Die gedachte erachter dat iedereen een paar dagen helemaal gelijk is, dat mensen een uitlaatklep hebben voor de dagelijkse beslommeringen, de Limburgse taal." Namens het BCL nam Cris ook plaats in de Närrische Europäische Gemeinschaft (NEG), een Europese overkoepelende organisatie voor carnavalsverenigingen. "Daar zijn veel landen bij aangesloten. Elk jaar vergaderen we in een ander land. Heel leuk om de verschillen én de overeenkomsten te zien die er per land zijn."

Ondernemersbloed
Het lijkt alsof het hele leven van Cris uit carnaval bestaat, maar dat is niet het geval. Hij heeft ook nog gewoon een baan. Cris heeft in al zijn werkende jaren maar één baas gehad: printerfabrikant Canon (voorheen Océ) in Venlo. "Daar werk ik al heel lang op de R&D (onderzoek en ontwikkeling) afdeling. Ik werk voor een baas, maar het is toch heel zelfstandig. Zo heb ik een jaar in Zwitserland en bijna twee jaar in Portland, VS gewoond. Daar had Océ een bedrijf overgenomen waarbij ik de leiding over de doorstart kreeg."

Het zelfstandige in zijn beroep vindt hij heel belangrijk. "We hadden vroeger thuis een groentezaak en later een kruidenierswinkel in Venlo-Zuid. Ik ging als jong mannetje met mijn vader aan de hand mee naar de veiling. Dan word je snel zelfstandig. Dat ondernemersbloed loopt door mijn aderen." Tegenwoordig is Cris projectleider en leidt hij een team dat zich bezighoudt met apparatuur voor boekdrukmachines. Daarvoor reist hij normaal de wereld over. "Nu niet vanwege het coronavirus, maar ik ben overal geweest. Er zijn jaren geweest dat ik 120 dagen van het jaar weg was. Dat is inmiddels veel minder. Ik wilde meer tijd thuis door brengen."

Maasbrees Kinderkoor
Thuis is sinds 1983 Maasbree. Met eventuele kinderen in het vooruitzicht koos Cris samen met vrouw Hanneke ervoor om naar Maasbree te verhuizen. "We woonden in Venlo, maar we wilden onze kinderen in een rustige omgeving laten opgroeien. Een plek met meer sociale contacten en waar het ruimtelijker is. Hanneke is geboren in Maasbree, dus waarom zouden we dan niet kiezen voor haar geboortedorp?"

In Maasbree werden de kinderen Wouter (33), Jip (31) en Juul (26) geboren. Om te zorgen dat Cris wat meer binding kreeg met het dorp besloot hij op een gegeven moment bestuurslid te worden van het Maasbrees kinderkoor 'de Breetse Krekeltjes'. "Dat heb ik jaren met veel plezier gedaan en ik heb er ook veel mensen leren kennen." Daarnaast was Cris ook nog jarenlang voorzitter van de Paortriejers, een motorclub vanuit BDP. "Daar hebben we nogal wat tochten en weekenden voor georganiseerd." Al het vrijwilligerswerk samen leverde Cris vorig jaar een koninklijke onderscheiding op. Niet zomaar lid in de orde van Oranje-Nassau, maar Ridder. "Dat is een grote eer. Je vraagt er niet om, maar het is een blijk van waardering."

Verliefd op Curaçao
Naast zijn drukke verenigings- en werkende leven heeft Cris ook nog diverse hobby's. Zo brouwt hij samen met zijn zoon en schoonzonen zijn eigen bier, gaat hij regelmatig fietsen en wandelen met Hanneke en hij houdt van reizen. "Zo zijn Hanneke en ik echt verliefd geworden op het land Curaçao. Als je niet aan het strand gaat zitten, maar midden op het eiland tussen de bevolking, grijpt het eiland je. Je moet zo'n land echt beleven, dan kun je niet meer zonder. We gaan er elk jaar weer heen."

Alsof hij nog niet genoeg te doen heeft, komt er binnenkort nog een bezigheid bij. Cris staat namelijk op het punt opa te worden. "Jip is hoogzwanger. Het kan ieder moment gebeuren. Dat wordt weer een volgende stap in mijn leven. Daar kijk ik enorm naar uit."

Tekst en beeld: Rob Dieleman