'In m'n uppie door Frankrijk was een groot avontuur'

De Panningse Bea Beumers was 58 jaar toen ze in 2017 de wandelschoenen aantrok voor de bekende pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. De reis greep haar zo aan, dat er al plannen zijn voor een tweede tocht, naar Rome dit keer. Omdat ze andere mensen deelgenoot wil maken van haar ervaringen, schreef Bea een boek over haar voettocht.

'Te voet naar het einde van de wereld in 100 dagen' is de titel van het boek dat Bea schreef over de tocht die haar leven veranderde, zoals ze het zelf omschrijft. "Ik hield tijdens de reis een blog bij waar ik regelmatig verhaaltjes op zette over mijn avonturen. Daar kreeg ik veel reacties op en mensen zeiden dat ik er meer mee moest doen. Toen de coronacrisis uitbrak, had ik wat meer tijd en dat heb ik aangegrepen om het boek te schrijven."

Avontuur
Naast de eigen bevindingen breidde Bea het boek uit met achtergrondinformatie over bijvoorbeeld de dorpjes waar ze doorheen kwam en historische feiten. "Het moet toch een boek worden hè." Maar wellicht de belangrijkste informatie in het boek is het gevoel dat Bea had tijdens het lopen. "De tocht is mij zo waardevol geweest. Ik durf wel te zeggen dat het één van de mooiste dingen in mijn leven is geweest. De pelgrimage heeft me gegrepen."

Zo vertelt ze dat Frankrijk een groot avontuur was. "In mijn uppie door dat grote land, dat was wat." Toch genoot ze ervan. "Ik heb heel veel mensen ontmoet en dingen meegemaakt." En als het even tegenzat, kwam ze erachter dat ze meer gelooft in het bovenmenselijke dan ze voorheen dacht. "Er gebeuren tijdens zo'n tocht zo veel toevalligheden dat je op een gegeven moment niet meer denkt dat het toevallig is. Dat ik urenlang dacht dat ik verdwaald was en naar de hemel riep dat ik een teken moest krijgen of ik nog wel op de goede weg zat. Juist op dat moment zag ik een schelp en wist ik dat ik goed zat. Toeval bestaat niet"

Burn-out
Het idee om de pelgrimstocht te lopen, begon toen ze in 2015 aan de Nijmeegse Vierdaagse meedeed. "Ik liep de vierdaagse met Jan toen we werden ingehaald door een kennis van hem. Die vertelde dat hij de volgende dag naar Santiago ging lopen. Dat idee liet me sindsdien niet meer los." Toen ze na een burn-out te hebben overwonnen wat meer tijd had, bedacht Bea zich dat het de ideale tijd was om te gaan lopen. "Dus toen heb ik de wandelschoenen aangetrokken."

Daar heeft ze absoluut geen spijt van. Ze vond de tocht zelfs zo leuk dat ze al bezig is met het plannen van de volgende. "Dan wil ik naar Rome lopen. Die is wat minder bekend en dus minder druk. Dat lijkt me wel leuk. Veel mensen lopen een pelgrimstocht om zichzelf te vinden of erachter te komen of er 'iets' is. Ik weet dat er 'iets' is, maar ik heb het alleen nog niet gevonden."

Het boek is te verkrijgen bij Primera in Panningen.

Tekst: Rob Dieleman