Blinde jiujitsuleraar genomineerd voor prijs Peel en Maas Sportgala

Burney Aerts (52) uit Maasbree mag dan niks zien, toch behaalde hij in 2019 zijn diploma als leraar voor de Japanse zelfverdedigingssport jiujitsu. Hij was hiermee de eerste blinde jiujitsuleraar van Nederland. Mede dankzij deze prestatie is hij genomineerd voor de trofee van het jaar in de categorie 'Sporten met een beperking' van Stichting Sportgala Peel en Maas, dat op vrijdag 9 april plaatsvindt.

Burney woont in Maasbree samen met zijn twee puberkinderen en geleidehond Girly. Na zijn scheiding vier jaar geleden zijn de kinderen -tot blijdschap van Burney- bij hem blijven wonen. Zijn hond Girly helpt hem, daar waar hij hulp nodig heeft, wegwijs te maken in het leven. Want door een progressieve oogziekte is Burney door de jaren heen van een goed zicht steeds slechter gaan zien en uiteindelijk volledig blind geworden. Hij ziet een 'grijze waas', zoals hij het zelf zegt. Volgens Burney heeft hij dit inmiddels volledig geaccepteerd, al was het acceptatieproces lang. "Ik heb geaccepteerd dat ik mijn zicht kwijt ben en dat ik soms hulp moet vragen. En ik weet dat niet iedereen die dit hoort het zich kan voorstellen, maar ik zou mijn zicht nu zelfs nooit meer terug willen. Ik ben nu juist extra gelukkig, ik geniet van het leven en geniet intenser van de dingen om mij heen. En juist omdat veel mensen denken dat je door je beperking niks kunt, maakt dat mij extra gedreven in het leven."

Levensloop

Die extra gedrevenheid heeft Burney in elk geval laten zien door als eerste blinde de opleiding tot jiujitsuleraar te volgen en deze te behalen. Toen hij zeven jaar was begon Burney met zelfverdedigingssport. Eerst met judo en later is hij ook aan aikido en jiujitsu gaan doen. Zijn passie bleek uiteindelijk bij deze laatste Japanse zelfverdedigingssport te liggen. Hij wilde zelfs zijn diploma behalen om leraar te worden. Maar waar andere mensen de theorie leren door te lezen, moest Burney het leren met behulp van audio. "Ik moest de lesstof beluisteren en alles in mijn hoofd opslaan. Het was echt een ellende. Het examen was bij mij dan ook mondeling en niet schriftelijk. Uiteindelijk ben ik met een 10 voor mijn theorie-examen geslaagd." Eén dag voordat Burney op moest voor zijn praktijkexamen kreeg hij al appjes van mensen met daarin 'gefeliciteerd'. Toen hij zei dat hij nog op moest, kreeg hij antwoorden in de trant van: 'Ja dat weet ik, maar je hebt een handicap dus ze laten je toch wel slagen'. Pijnlijk voor Burney, want als hij iets niet fijn vindt, is het om anders te worden behandeld. Burney: "En wat denk je? Ik zakte voor mijn eerste examen. Dit bewijst maar gewoon dat 'wij' met een beperking ook overal hard voor moeten werken, misschien nog wel harder dan anderen. Ik zal je zeggen: ik ben nog nooit zo blij geweest om iets niet te halen."

Voelen
In 2019, een halfjaar nadat hij voor het eerst is op geweest voor zijn examen, behaalt Burney alsnog zijn diploma. Een bijzondere prestatie. Hij geeft nu niet fulltime les, maar helpt af en toe als invaller. "Het is dus meer een hobby. Veel mensen vragen hoe ik een leraar kan zijn, aangezien ik niets kan zien. Maar ik voel waar mijn tegenstander naartoe beweegt. Met slaan en trappen is het lastig, maar op de mat, als je elkaar vasthebt, voel ik heel goed waar de ander heen beweegt. Mensen die kunnen zien focussen zich qua zicht op de beweging en zijn daardoor vaak te laat. Ik voel precies waar diegene heengaat en kan hierdoor snel reageren." Zelf beoefent Burney de sport veel met zijn sparringpartner Ron Janssen. Samen trainen ze om een volgende 'dan' te behalen, zoals het niveau wordt aangegeven. Burney heeft momenteel de eerste 'dan' in de zwarte band. Zijn droom is om in de toekomst, zodra het weer kan, zelfstandig naar Japan te reizen. "In Japan hebben ze straten vol met alleen maar jiujitsu trainingsscholen. Daar wil ik ook nog een 'dan' behalen. Het is echt een droom van mij om daar helemaal alleen heen te gaan, zelfs zonder mijn geleidehond."
Voor nu zit reizen er voorlopig nog even niet in. Wat wel bijna is, dat is het Sportgala van Peel en Maas. En over zijn nominatie voor de prijs in de categorie 'Sporten met een beperking' van het Sportgala lijkt Burney erg bescheiden. "De nominatie voor die prijs is een beetje onnodig, van mij had het niet gehoeven. Maar ik ben blij dat er aandacht is voor mensen met een beperking. Want iedereen denkt altijd dat wij niks kunnen, maar dat is totaal niet waar."
De andere genomineerden zijn het G-team van de Meijelse voetbalclub RKMSV en handbiker Chantal Haenen. Op vrijdagavond 9 april is de bekendmaking van de prijswinnaar. Omroep Peel en Maas maakt er een digitale live-uitzending van, welke te volgen is via het Facebookaccount van Sportgala Peel en Maas.