Na tien jaar verruilt Paul Sanders zijn wethouderschap voor raadslidschap

Momenteel laat Paul Sanders een heftige periode als wethouder achter zich en komt hij aan de andere kant van de tafel te zitten. Na tien jaar wethouder te zijn geweest, mag hij zich nu in discussies gaan mengen als raadslid. Een leuke uitdaging vindt hij zelf.

Tien jaar geleden begon Paul zijn carrière in de politiek als groentje. Destijds kwam hij uit het bedrijfsleven en had hij geen enkele ervaring als wethouder. "Dat stukje ervaring vanuit het bedrijfsleven was fijn. Ik merkte destijds dat de gemeente op het gebied van projectmanagement en risico inschatting achterliep op het bedrijfsleven. Dat heeft enkele jaren geduurd voordat het op niveau was."

De carrière van Paul begon op het moment dat er voor Peel en Maas een financiële uitdaging lag, vanwege een grote claim van Maasland. Uiteindelijk is dat goed afgelopen, maar het bleef niet bij deze ene uitdaging. Paul had te maken met grote projecten, waarvoor het college moeilijke beslissingen moest nemen. "Het Floriade dossier was een uitdaging. Verder hadden we te maken met de bouw van het Huis van de Gemeente en het Bouwens van der Boije College, maar ook de afvalinzameling en de grote projecten in Kessel, zoals het renoveren van Kasteel de Keverberg en de realisatie van de Maasboulevard. Ook de dossiers arbeidsmigrantenhuisvesting en duurzaamheid waren een uitdaging. Ik kijk heel tevreden terug op mijn tijd als wethouder, ik denk dat er in tien jaar veel bereikt is. Wel vind ik het jammer dat ik het dossier centrum Panningen en uitbreiding van het bedrijventerrein niet heb kunnen afmaken."

Gekkenwerk
Volgens Paul heeft elke ambtsperiode een leuke, maar ook een minder leuke kant gehad. "In elke periode is er wel iemand weggevallen. Toen vorig jaar zowel Wim als Anget wegvielen, werd het wel even spannend en hebben we elkaar goed moeten aankijken. Je merkte het meteen aan de werkdruk. De coronacrisis werkte daarin ook niet mee. Digitaal overleggen is lastiger dan elkaar treffen. Inhoudelijk is dat niet altijd ten goede gekomen aan het werk. Denk bijvoorbeeld aan het dossier Veersepad. Zelf had ik het anders aangepakt. Als je digitaal werkt, gaat het vooral om informatie zenden, terwijl er ook geluisterd moet worden naar wat anderen vinden en hoe je elkaar helpt met bepaalde zaken. Daarom is het goed om elkaar te treffen."

Climax
Dringende dossiers als Hulp in het Huishouden en het Integraal Huisvestingsplan zijn direct opgepakt toen het college nog maar uit drie leden bestond. Paul spreekt vooral lof uit over John Timmermans die als vierde wethouder tijdelijk werd ingesteld. "Aan John hebben we een fijne collega gehad, omdat hij snel was ingewerkt. Toch bleef het met één persoon minder gekkenwerk." Paul geeft aan positief terug te blikken op zijn carrière van tien jaar, maar dat er wel een grote climax is en dat is het overlijden van Arno. "Toen werd ik met de neus op de feiten gedrukt. Ik besefte me dat het leven elk moment afgelopen kan zijn en dat ontspanning zoeken en bewegen belangrijk zijn. Ik ben toen kritisch gaan kijken naar mijn agenda en heb ik meer tijd gemaakt voor mijn gezin. Het werk als wethouder was niet fijn voor de thuissituatie, maar zij hebben zich altijd aangepast. In de huidige situatie kan ik wel spreken van ongekende luxe."

Nu hij als raadslid plaatsneemt in de raadszaal heeft hij naar eigen zeggen meer tijd om onderwerpen uit te zoeken. "Als wethouder word je geleefd en heb je soms weinig tijd om je volledig in te lezen. Daarnaast had je als wethouder een uitvoerende taak en kon ik mijn eigen mening niet inbrengen. Dat vind ik wel leuk nu ik als raadslid aan de slag ga. Ik hou van debatteren. De samenwerking met PvdA/GroenLinks bevalt me ook wel."

Sceptisch
Volgens Paul komen er veel thema's op de burgers van Peel en Maas af waarover hij zijn mening wil geven. Ook over de coalitieakkoord van Peel en Maas is hij sceptisch. "Ik mis een visie op de toekomst. Er liggen uitdagingen op de arbeidsmarkt, woningmarkt, bij de stijgende kosten in levensonderhoud en de aanhoudende droogte. Er komen dus veel thema's op ons af en daardoor moet er een tandje bij worden gezet. Anders loop je achter de feiten aan. Ik had graag als wethouder daarin een rol gespeeld, maar het is zoals het is."

Sportschool
Paul neemt nu de tijd om af te schakelen van zijn werk als wethouder en zich te focussen op de toekomst. "Solliciteren heb ik momenteel nog op een laag pitje staan. Het was best een heftige periode die ik wil verwerken. Omdat ik nu bestuurlijke ervaring heb opgedaan, zou het leuk zijn om weer eens iets anders te gaan doen, maar ik ben nog op zoek naar wat bij me past." Voor nu staat tijd voor zichzelf en het gezin voorop. "Ik ben momenteel drie keer per week in de sportschool te vinden. Elk jaar dat ik wethouder ben geweest, ben ik ruim 2 kilo aangekomen. In coronatijd ben ik weer 18 kilo afgevallen, doordat er regelmaat in het werk kwam. De coronatijd heeft me ook doen realiseren dat ik niet overal bij hoef te zijn. Destijds heb ik kritisch naar mijn agenda gekeken, zodat ik meer tijd aan mijn gezin kon besteden. Als wethouder zeg je niet vaak nee tegen iemand. Nu merk ik dat mijn kinderen het fijn vinden dat ik thuis ben."

Tekst: Jeanine Hendriks

Beeld: Stefan Koopmans