Van vrijwilliger naar deelnemer: de 90-jarige Aad blijft nog steeds zichtbaar bij de dorpsontmoeting

Aad Gommans uit Maasbree is deze week 90 jaar geworden. Voor haar het moment om te stoppen met het vrijwilligerswerk bij het Hoes van Bree. Toch verdwijnt ze niet volledig bij de dorpsontmoeting, ze zal namelijk drie keer in de week als deelnemer van de activiteiten terugkeren.

"Het is leuk om hier elke week te zijn", vertelt Aad, die al zestien jaar vrijwillig is bij dorpsontmoeting Hoes van Bree. Vanwege haar leeftijd en de bijbehorende klachten heeft ze nu besloten om het vrijwilligerswerk naast zich neer te leggen. "Ik zei tegen de andere dames dat ik me alles laat voorzetten als ik stop als vrijwilliger en deelnemer word, maar daar waren ze het niet mee eens", zegt Aad lachend. Die neiging heeft Aad ook niet, ze is zelfs bang om snel in haar oude rol terug te vallen. "Het zal wennen zijn en in het begin vreemd aanvoelen dat ik niet meer hoef te helpen. Maar ik merk dat het me soms wat te veel word, omdat ik sneller moe ben. Ondanks dat ik het werk altijd graag heb gedaan, ben ik de dagen aan het tellen tot ik kan stoppen."

Met veel plezier doet Aad al jaren vrijwilligerswerk. In eerste instantie vervulde ze allerlei taken, maar vanwege haar leeftijd is ze enkele daarvan af gaan staan. "Ik deed de was, hielp met poetsen, stond achter het buffet met activiteiten en speelde spelletjes. Toen de dagopvang verhuisde naar het Hoes van Bree, heb ik enkele activiteiten hier verder opgezet. Zo zijn we hier ook begonnen met kaarten maken en brood bakken. Ik ben elke donderdag en één keer in de twee weken op woensdag aanwezig om met de ouderen activiteiten te doen, zoals spelletjes spelen. Het is de bedoeling om als deelnemer drie dagen in de week aan te schuiven."

Na de coronacrisis hebben de vrijwilligers gemerkt dat de dagopvang moeilijk op gang kwam. Het lijkt erop dat voor ouderen de drempel te hoog is geworden om elkaar te ontmoeten. "Mensen denken vaak dat ze invalide moeten zijn voordat ze naar de dagopvang kunnen, maar het gaat om het gezellig bij elkaar zijn en ontmoeten. Ik heb meerdere mensen uit het dorp naar de dagopvang gelokt en als ze eenmaal hier zijn geweest, dan blijven ze komen. Opvallend is dat alleen de dames komen, ik weet niet waarom de heren niet durven. Dat is wel jammer, want het is hartstikke leuk om hier te zijn."

Tekst en beeld: Jeanine Hendriks