Podiumdier

27-6-2018 door: Karin vertelt
De droom der meisjes­dromen, schitteren op een groot podium, leek me altijd te gek. Maar wat was ik verlegen. In de veiligheid van de slaapkamer zag niemand dat. Vele jaren later kwam een klein stukje van die droom uit en stond ik samen met mijn zus op een podium. Maar wat bleek: ik vind vooral het zingen leuk, dat podium hoefde niet zo.

Nu kijk ik naar mijn kinderen. De oudste gek op het podium, de jongste heeft het moeten leren. De oudste heeft altijd de magie van het podium gevoeld en gaf graag optredens aan wie het maar wilde zien. Zingen en dansen is haar ding en aan drama ontbreekt het haar ook niet. Nu heeft ze dit alles weten te combineren in de musical, waar ze een jaar aan hebben gewerkt. Op het grote podium van DOK6 heeft ze samen met haar vriendinnetje geschitterd. Niets te merken van enige verlegenheid of zenuwen, ze straalde. Vrolijk danste ze overal doorheen, als de vlinder die ze voor ons is. Even niet in de schijnwerpers staan omdat je hartpatiënt bent, maar je geven als ieder ander, anoniem tussen de sterren van de show. Wat was ik trots.

De jongste had een hekel aan het podium, aan muziek en lawaai. Teveel prikkels. Met zijn zus heeft hij het dan ook niet altijd gemakkelijk. Ook hij vond zijn plekje op het podium. Soms onopvallend achteraan, maar ook de voorgrond schuwt hij niet meer. Nog steeds geen zang en muziek mag soms, maar het liefst laat hij zijn komische capriolen zien. Of anderen dat gek vinden, maakt hem niet zoveel uit. Hij heeft er zelf lol in. En daar draait het om.

Staand op een podium, groei je op zoveel manieren. Misschien toch een gemiste kans die ingehaald kan worden, fluistert een stemmetje.

Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie