Uiterlijk en beleving

5-7-2018 door: Pastoraaltje
Het Centraal Plan Bureau (CPB) heeft het onderzocht: moslims in Nederland worden religieuzer. Ze bidden vaker, gaan vaker naar de moskee, meer houden de ramadan en meer dragen een hoofddoek. Een verklaring is dat veel moslims, in een steeds argwanender en zelfs vijandigere samenleving, behoefte hebben aan een eigen identiteit.

En identiteit is vaak iets uiterlijks.Voor de katholieke kerk in onze streken heb ik zo’n onderzoek niet nodig. Ik zie meer achteruitgang dan groei. Minder doopsels, minder kerkgang, minder kerkelijke uitvaarten, minder vrijwilligers. De vraag is hoe we naar deze werkelijkheid kijken. Alsof je een moslim kunt beoordelen op uiterlijke kenmerken als een hoofddoek en meedoen aan de ramadan. Dit hoeft toch niet te betekenen dat je ook een goede gelovige, een goed medemens, een goede burger bent? Dat geldt ook voor de katholieke kerk. We zien het: de traditionele, massale volkskerk is voorbij. Velen doet dat pijn. En een half lege kerk, of nog veel minder, bedroeft ook mij. Maar wat zeggen aantallen? Vroeger ging bijna iedereen naar de kerk, maar dat zegt niet alles over wat er zich in de harten en de huizen afspeelde. Velen gingen naar de kerk omdat iedereen ging. Het hoorde zo, het moest en niet gaan was doodzonde. Maar of je het geloof van binnen beleefde? Of je een band met Jezus had? Of je vanuit de liefde van God klaar stond voor andere mensen? Niemand vroeg daar naar. Het CPB onderzoekt het niet. We kunnen treuren over de achteruitgang, maar met het wegvallen van tradities en sociale controle is er nieuwe ruimte gekomen voor eigen keuzes en beleving. Het zit niet in het aantal. Godsgeloof beleef je in je hart, vaak samen. In liefde. En je komt het vaak daar tegen waar je het niet of niet meer verwacht. Ik blijf het mooi vinden.

Peter

Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie