Geplukt - Wiel Zeelen

1-3-2018 door: Redactie
Wiel Zeelen is vooral bekend als buuttereedner. Dertig jaar lang stond hij in de ton op het podium en vertelde hij grappige verhalen. De geboren en getogen Maasbreenaar is verder veel bezig met wandelen, zijn twee kleinkinderen en ook op zijn oude werk is Wiel nog een graag geziene gast. Deze week wordt Wiel (67) geplukt.
maskTop
Geplukt - Wiel Zeelen
maskBottom

Al toen Wiel 16 jaar was, stond hij al in de ton om zijn ‘buutten’ aan het grote publiek te laten horen. Toen nog bij de jeugd, maar vanaf zijn 18e deed Wiel mee aan de Limburgse Buuttekampioenschappen (LBK). Daar haalde hij tussen 1968 en 1998 zowat ieder jaar de finale. “Ik ben in de jaren 70 vijf keer tweede geworden bij het LBK. De druk werd steeds groter om ook een keer die titel te pakken. Toen ik in 1981 dan eindelijk het LBK won, was dat echt geweldig. Een bekroning op al die jaren.”

Wiel vindt niks mooier dan een goede buut. “Als je daar helemaal alleen op die bühne staat voor een volle zaal en je kunt het publiek een kwartier lang laten lachen, dat is toch geweldig. Wat is er nou mooier in het leven dan anderen laten lachen?” In 1998 moest Wiel noodgedwongen stoppen met zelf optreden. “Ik had longproblemen en in die tijd werd er nog volop gerookt in alle zalen. Van de dokter moest ik stoppen.” Wiel werd meteen gevraagd om zitting te nemen in de jury van het LBK en dat doet hij nog steeds. “Omdat ik eerst zelf meedeed en daarna in de jury ben gekomen, heb ik sinds 1966 alle buutten van het LBK gezien.”

Aangezien Wiel de enige Maasbreenaar en zelfs de enige persoon uit Peel en Maas is die ooit het LBK won, werd hij door carnavalsvereniging D’n Hab uit Maasbree, waar Wiel al tientallen jaren lid van is, gevraagd te helpen bij een jongerenproject. “Samen met Twan Smedts begeleid ik een paar jongeren die zich opgegeven hebben voor de workshop buutten. Die treden dan op bij het scholenfestijn en bij de ouderenzitting. Dat is zo geweldig om te doen. Heerlijk om die jeugd op het podium te zien staan en de mensen aan het lachen te maken. Ik denk dat wij meer gespannen waren voor het optreden dan zij.”

Maar het is niet allemaal buut wat de klok slaat bij Wiel. Voor zijn pensioen drie jaar geleden was hij werkzaam als hoofdinkoper bij Eurotech in Blerick. “Daar fiets ik nog regelmatig naartoe om bij te kletsen en koffie te drinken. Het was een leuke baan en een hele fijne werkgever.” Zijn werkvrije leven bevalt Wiel echter ook prima “Ik verveel me nooit. Zo ga ik regelmatig met mijn buurjongen Bob mee naar therapie in Sevenum. Hij zit door een ongeluk in een rolstoel en ik vind het fijn dat ik iets voor hem kan doen. Als ik soms zie hoeveel progressie hij weer heeft gemaakt, dan krijg ik gewoon kippenvel. Prachtig dat ik iets kan betekenen.”

Wiel gebruikt zijn vrije tijd ook graag om te wandelen. Met zijn mede-gepensioneerde buurtbewoners loopt hij één ochtend in de week. Die kun je al beschouwen als vrienden, maar samen met tien andere ‘Britse’ heeft Wiel al meer dan vijftig jaar een hechte vriendenclub. Onder de naam KEN bouwden ze vele jaren carnavalswagens, gaan ze ieder jaar een midweekje weg en houden ze regelmatig ‘culturele uitstapjes’. “Dat komt vooral neer op terrassen. Het is wel uniek dat we met dezelfde elf mannen nog steeds dezelfde vriendengroep hebben. Het motto van ons is dan ook: ‘Wat KEN ken, ken KEN allein’.” In 2015 hadden we een jubileumfeest. Met al het nageslacht erbij kwamen er meer dan tachtig mensen naar het feest. Geweldig.”

Wie niet mag ontbreken in een verhaal over Wiel is Mia. Al veertig jaar zijn de twee gelukkig getrouwd. Ze hebben twee kinderen en inmiddels ook twee kleinkinderen. “Ik zie Indy en Dani ook zeer regelmatig en pas graag op. Mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen zijn mijn grote trots.”

Disclaimer | Copyright© 2018 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie