Veteranendag: Ron Kampen

8-9-2016 door: Redactie
Peel en Maas viert op zaterdag 17 september haar eerste lustrum van de Veteranendag. Die dag worden alle veteranen, in het bijzonder die uit onze gemeente, in het zonnetje gezet. HALLO tekende de verhalen op van drie militairen die op verschillende uitzendingen zijn geweest. Deze week: de 55-jarige Ron Kampen uit Kessel. In 1980 vertrok hij richting Libanon.
maskTop
Veteranendag: Ron Kampen
maskBottom

Als vrijwilliger in het Neder­landse leger trok Ron Kampen in 1980 richting het Midden-Oosten. Hij was opgeroepen voor de militaire dienstplicht, maar de Kesselnaar wilde graag meer doen dan alleen training krijgen. “Ik wilde wel iets leerzaams doen, iets nuttigs”, vertelt Ron. “Ik heb me aangemeld en was goedgekeurd voor zowel de commando’s als de mariniers. Voor beide werd ik echter uitgeloot. Vervolgens zou ik eigenlijk als motorordonnans naar Libanon gaan. Omdat er daar ijzerdraad op halshoogte werd ­gespannen, besloot de legerleiding echter geen motorordonnans te sturen. Toen heb ik in een maand tijd mijn vrachtwagenrijbewijs gehaald en heb ik zeven maanden­ lang als waterwagenchauffeur ­gefungeerd.”

Het Nederlandse leger stuurde tussen 1979 en 1985 militairen naar Libanon om daar de vrede en veiligheid van het land te waarborgen. In 1975 was een burgeroorlog uitgebroken en in 1978 leidde dat tot aanvallen van strijders in buurland Israël. Dat land viel vervolgens Libanon binnen om de aanvallen te stoppen. Vervolgens richtten de Verenigde Naties de internationale vredesmacht UNIFIL op, die toezicht moest houden in Libanon en de vrede moest bevorderen.

Ron vertelt wat de militairen overdag deden. “De meeste soldaten zaten op een plek om toezicht te houden”, vertelt hij. “Zo waren er roadblocks die bemand moesten worden en die doorgaande auto’s controleerden en er waren militaire posten in de hele regio. Mijn taak was om met een Amerikaanse vrachtwagen, een GMC, iedere dag water op te halen bij een drinkput en dan langs alle posten te rijden om het bij hen af leveren.”

In die tijd had Libanon geen politiemacht en dus geen verkeersregels. De smalle wegen liepen dwars door de dorpjes. “De inwoners wisten op een gegeven moment dat ik niet stopte”, vertelt Ron. “Ze hoorden de zware motor van mijn GMC al van ver aankomen en ik toeterde nog twee keer van tevoren en dat wist iedereen dat ze van de weg af moesten.” De weinige ruimte zorgde nog wel eens voor problemen bij de plaatselijke slager. “Die had wel eens een geslachte geit buiten zijn winkeltje hangen. Omdat de straat zo smal was, moest hij, als hij mij hoorde aankomen, die geit weer naar binnen halen en vervolgens weer terughangen als ik voorbij was. En dat een keer of acht per dag.”

Ron had een redelijk goede band met de inwoners van de verschillende plaatsjes, maar er heerste in die tijd constante dreiging in Libanon. “We zaten vaak in de schuilkelder, omdat er mortiergranaten of iets ­dergelijks bij ons neerkwamen. Er waren verschillende groeperingen actief en die vochten constant met elkaar of met ons. Kijk hier hebben we rivaliteit tussen dorpen, maar dan blijft het bij een keer met de vuisten zwaaien. Daar vochten ze met wapens en maakten ze elkaar af.”

Naast zijn werk als chauffeur was Ron ook barman in het barretje op het kamp. “Ik was voor veel mannen de enige troost die ze hadden. Dan zaten ze daar huilend voor me met heimwee. Ik probeerde ze dan natuurlijk te kalmeren, maar dat hielp niet altijd.” Dat veel militairen jaren later nog last hebben van hun tijd in het leger, snapt Ron wel. “Veel militairen maken iets mee tijdens een missie, maar dit mag vaak niet vermeld worden. Dan is het in Nederland onbekend en dus nooit gebeurd. Ik heb een paar jaar geleden ook een tijdje geen werk gehad en dan komen die slechte herinneringen opborrelen. Als je tijd hebt om na te denken, gebeurt dat vooral. Gelukkig is het tegenwoordig allemaal beter geregeld met de nazorg.”

Achteraf is Ron wel blij dat hij die zeven maanden in Libanon is geweest. “Ik kijk positief terug op mijn tijd daar”, vertelt hij. “Het was een goede levenservaring. Ik kan ook iedereen aanraden om rond te trekken en de wereld te zien. Daarmee kun je je horizon verbreden en veel ervaringen opdoen.”

Disclaimer | Copyright© 2017 Kempen Media b.v. | Ontwerp & realisatie Kempen Communicatie
Kempen Media b.v. is partner van Kempen Communicatie b.v.
Kempen Communicatie: Strategie, Creatie, Realisatie